Artykuły o Controllingu
Rozwiązania informatyczne arrow Baza Wiedzy arrow Artykuły arrow Controlling: Błędy i ślepe uliczki controllingu
Controlling: Błędy i ślepe uliczki controllingu
Piotr Wolański

"Jeżeli jest tak dobrze, to dlaczego jest tak źle?" - to pytanie chciałoby się zadać obserwując działanie komórek controlligu w różnych przedsiębiorstwach.

Niestety, szczególnie w Polsce controlling, a szczególnie planowanie jest "dziedzicznie obciążone" wpływem poprzedniej epoki. Inercja zmian wzorców postępowania to często sprawa pokoleń, a nie pojedynczych lat.
Jakże często działalność komórki controllingu zostaje sprowadzona do roli Komórki Planowania i Sprawozdawczości rodem z poprzedniej epoki, tworząc plany, którymi nikt się nie przejmuje; pisząc sprawozdania, których nikt nie czyta; dążąc do osiągnięcia celów, które koryguje się pod koniec roku, tak, żeby pasowały do wykonania.

W ten sposób powstaje twór, który zamiast usprawniać pracę powoduje konieczność wykonywania dodatkowej, zbędnej pracy.
Innym błędem jest sprowadzenie działalności komórki controllingu do roli komórki Analiz Finansowych - w tym przypadku działalność komórki sprowadza się do tworzenia różnego rodzaju sprawozdań, które o ile są przedmiotem zainteresowania Zarządu mogą wywierać wpływ na działania przedsiębiorstwa, w przeciwnym razie sprowadzają się do rutynowych działań Działu Księgowości (F01, F02, rozliczenie kosztów itp.).

Rzadziej spotykanym rozwiązaniem jest sprowadzenie działania komórki controllingu do roli rewidenta zakładowego, czyli kontroli wewnętrznej sprawdzania poprawności rozliczania dokumentów wewnętrznych zakładu, wykonywania zarządzeń itp.

Do często popełnianych błędów w działalności controllingu w przedsiębiorstwie należą również:
  • podział na ośrodki zysków i ośrodki kosztów "na siłę"
  • kurczowe trzymanie się podziału odpowiedzialności za koszty według "geograficznego" miejsca powstawania kosztów w przypadku, gdy bardziej celowy byłby podział rodzajowy (np. sieć komputerowa, rozliczona w koszty poszczególnych działów)
  • przypisywanie odpowiedzialności za koszty osobom, które nie mają możliwości wpływu na kształtowanie się poziomu tych kosztów
  • próby obligatoryjnego korygowania kosztów (typu: "wszyscy zmniejszają koszty o 10%") wywołujące zjawisko szacowania kosztów z zapasem na ewentualne redukcje
  • pułapka "budżetowania" - polegająca na realizacji zaplanowanych wydatków nawet w przypadku, gdy nie są konieczne, w celu uniknięcia konieczności tłumaczenia się w przyszłości z zaoszczędzonych zasobów
  • szczegółowa analiza kosztów nieistotnych (przysłowiowy papier toaletowy), przy przechodzeniu do porządku dziennego nad kosztami istotnymi (zasada Pareto 80% - 20%).
 
« poprzedni artykuł   następny artykuł »